پس از خواندن اين مطلب ديگر هرگز فلاپي هاي معيوب خود را دور نمي اندازيد و اطمينان داشته باشيد که صد در صد نتيجه خواهيد گرفت !

فلاپي ديسک يکي از رسانه هاي ذخيره سازي اطلاعات مي باشند که همه ما استفاده هاي زيادي از آن مي کنيم ولي از جمله معايب آن به جز حجم پايين آن آسيب پذيري شديد فلاپي ديسک مي باشد .به طوري که يک فلاپي ديسک ممکن است پس از چند بار استفاده ديگر قابل فرمت شدن نباشد .

حال چگونه مي توان فلاپي ديسک را مجددا باز سازي کرد ؟

شما به سيستم عامل لينوکس نياز داريد .
در سيستم عامل لينوکس در قسمت فلاپي فورمتر آن شما مي توانيد فلاپي هايي را که حتي در سيستم عامل ويندوز فرمت نمي شوند را به سادگي فرمت نماييد . به همين راحتي !

اين نکته تکنيکي ساده وآسان راهي قابل اطمينان براي باز سازي و تعمير فلاپي ديسک و در نهايت کاهش هزينه هاست.

همان طور که ميدانيد ياهو سرويس هاي pop3 ايميل هاي خود را براي استفاده کننده گان رايگان غير فعال کرده و براي استفاده از اين سرويس بايد پول پرداخت ، ولي اين به اين معني نيست که شما نمي توانيد از اين سرويس به صورت رايگان استفاده کنيد. شما با استفاده ازنرم افزار YahooPops به آساني قادر به دريافت و فرستادن نامه هاي خود به وسيله outlook و ديگر نرم افزار هاي مديريت ايميل هستيد. در زير به شرح طريقه دريافت ايميل هاي yahoo به وسيله outlook و outlook express مي پردازيم.
ابتدا برنامه YahooPops را از yahoopops.sourceforge.net دانلود کنيد و آن را نصب کنيد و سپس به سراغ outlook رفته و تنظيمات را مو به مو انجام دهيد.
تنظيمات لازم براي براي دريافت نامه هاي yahoo توسط outlook express
1. از منوي tools گزينه account را انتخاب کنيد.
2. بر روي دکمه add کليک کرده و گزينه Mail را انتخاب کنيد.
3. نام خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
4. آدرس ايميل خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
5. گزينه My incoming mail server is a را روي pop3 قرار داده.
6. در قسمت localhost ، Incoming (POP3, IMAP or HTTP) mail server را وارد کنيد.
7. در قسمت localhost ، Outgoing (SMTP) mail server را وارد کنيد و next را بزنيد.
8. در قسمت Account name نام کاربري خود را وارد کنيد.
9. در قسمت password کلمه عبور خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
10. کليدfinish را بزنيد.
11. بر روي account جديد(localhost) کليک کنيد و گزينه Properties را انتخاب کنيد.
12. برگه servers را انتخاب کنيد و گزينه My server requires authentication را تيک بزنيد.
13. برگه advance و گزينه Server Timeouts را به 5 minutes تغير دهيد.
14. اگر گزينه Leave a copy of messages on server را تيک بزنيد نامه ها پس از download از روي سرور پاک نمي شوند .
تنظيمات لازم براي براي دريافت نامه هاي yahoo توسط outlook
1. از منوي tools گزينه Email accounts را انتخاب کنيد.
2. گزينه Add a new email account را انتخاب کنيد و کليد next را بزنيد.
3. Server Type را بر روي pop3 قرار دهيد و کليد next را بزنيد.
4. در قسمت Your Name نامي را که دوست داريد گيرنده نامه شما هنگام دريافت نامه ببيند را بنويسيد.
5. در قسمت user name و email address ايميل خود را به صورت کامل وارد کنيد.
6. در قسمت Password کلمه عبور ايميل خود را بنويسيد.
7. در قسمت localhost ، (POP3) Incoming Mail Server را وارد کنيد.
8. در قسمت localhost ، (SMTP) Outgoing Mail Server را وارد کنيد و next را بزنيد.
9. بر روي دکمه More Settings کليک کنيد و برگه Advanced را انتخاب کنيد.
10. گزينه Server Timeout را به 10 minutes تغير دهيد.
11. برگه servers را انتخاب کنيد و گزينه My server requires authentication را تيک بزنيد.
12. گزينه Log on using را تيک زده و ايميل و کلمه عبور خود را وارد کنيد.
13. براي بستن پنجره More Settings بر روي دکمه ok کليک کنيد.
14. بر روي دکمه next کليک کنيد و سپس finish را بزنيد.

اگر خراشهاي CD به اندازه اي باشد كه كامپيوتر نتواند آن را اجرا كند، چه بايد كرد؟
قبل از اينكه از گوش كردن به CD صوتي يا بازي كردن با CD بازي خود نااميد شويد، بد نيست كه نظري به برنامة IsoBuster بيندازيد .

اين برنامه در جايي كه ويندوز از خواندن CD عاجز مي ماند، وارد عمل مي شود .
اين نرم افزار رايگان كه از وب سايتprojects.net www.smart- قابل download كردن است ، مي تواند فايل ها را از روي CD هاي خراب يا مشكل دار باز خواني و روي هارد ديسك ضبط كند. در نتيجه ، در اغلب موارد مي توانيد اطلاعات از دست رفتة خود را دوباره زنده كنيد.

امروزه CD ها، به شرطي كه با دقت زيادي نگهداري شوند، به عنوان يك ابزار ذخيره طولاني مدت اطلاعات، مطرح هستند. در غير اين صورت، خراشهايي روي سطح حساس CD پديدار مي شود. اگر تعداد خراشها زياد شود، امكان اينكه ويندوز نتواند آن را بخواند يا اجرا كند، افزايش مي يابد. در اين حالت ديگر نمي توانيد به اطلاعات مورد نظر خود دسترسي پيدا كنيد و CD، غير قابل استفاده مي شود.

يكي از مواردي كه باعث مي شود نتوانيد از يك CD استفاده كنيد، رايت ناموفق CD آن است. كسي كه مرتب با رايت CD سر و كار داشته باشد، مطمئناً خطاي “Buffer-Underrun” را بخوبي مي شناسد. اين خطا هنگام رايت در نبود فناوري به اصطلاح “Burn Proof” ظاهر مي شود.
( هنگام رايت، ناگهان اطلاعات در Buffer دستگاه رايت كننده ذخيره نمي شود و جريان اطلاعات لازم و مداوم براي ادامة روند رايت قطع مي شود).
نتيجة اين خطا اين است كه كل روند رايت قطع مي شود و CD خام ( نيمه كاره ) به يك وسيله تزئيني تبديل مي شود. CD هاي خامي كه امروزه به دليل قيمت پايين مورد توجه قرار مي گيرند، احتمال خراب شدنشان به هنگام رايت كردن زياد است.
در اين حالت، چارة كار، برنامة نجات بخش IsoBuster است، اين نرم افزار مفيد و كاربردي، مكانيزم ويندوز را جهت خواندن CD دور مي زند و مستقيماً به درايو دسترسي پيدا مي كند. بديهي است كه CD آسيب ديده باز هم غير قابل استفاده مي ماند و اجرا نخواهد شد، اما شما با IsoBuster مي توانيد همة فايل ها را از روي CD خراب، مشاهده و روي هارد خود بريزيد. سپس Datatrack , Audiotrack مورد دلخواه خود را بروي يك CD جديد رايت كنيد.
تك تك فايل هاي CD تصويري نيز كه توسط برنامه هاي Nero و Clone-CD رايت شده اند، مي توانند با IsoBuster دوباره خواني شوند. اين نرم افزار رايگان، همة انواع CD هاي رايج مانند: CD-Rom ، DVD ، SVCD و VCD را پشتيباني مي كند.
فايل هاي تصويري مانند bin ، iso و img براي IsoBuster هيچ گونه مشكلي ايجاد نمي كنند. شرايط اجراي اين برنامه خيلي راحت است. شرط اساسي براي راه اندازي آن، نصب درست و صحيح درايور ASPI است كه در ويندوز x9Me/ به صورت پيش گزيده وجود دارد. كاربران ويندوزهاي NT ، 2000 و XP بايد درايور ASPI را به شرطي كه برنامة جديد رايت نصب نشده باشد، از سايت Adaptec ، بصورت download دريافت كنند.
هنگام استارت برنامه روي كليد Free.func.only كليك كنيد. سپس همة عملكردهاي ذكر شده در بالا در اختيار شما قرار خواهد داشت. نسخة حرفه اي IsoBuster, Pro version، فروشي بوده و به همراه خود امكاني را دارد كه مي تواند اطلاعات را از CD ها به صورت Universal Disk Format دوباره ايجاد كند.

BOIS تنها کلمه اي است که مي تواند تمام درايورهايي را که در يک سيستم به عنوان واسط سخت افزار و سيستم عامل کار مي کنند ، را شرح دهد.
BOIS در حقيقت نرم افزار را به سخت افزار متصل مي نمايد . قسمتي از بايوس بر روي چيپست ROM مادربرد و قسمتي ديگر بر روي چيپست کارتهاي وفق دهنده قرار دارد که FIRE WARE (يعني ميانه افزار يا سفت افزار) ناميده ميشود .
يک PC مي تواند شامل لايه هايي (بعضي نرم افزاري و بعضي سخت افزاري ) باشد که واسط بين يکديگرند. در اکثر اوقات شما مي توانيد يک کامپيوتر را به چهار لا يه تقسيم کنيد که هر کدام از لايه ها به زير مجموعه هايي کوچکتر تقسيم کنيم . هدف از اين نوع طراحي اين است که سيستم عامل ها و نرم افزار هاي مختلف بر روي سخت افزار هاي مختلف اجرا شوند (حالت مستقل از سخت افزار ) . بدين طريق دو ماشين با دو پردازنده مختلف، رسانه هاي ذخيره سازي متفاوت و دو نوع واحد گرافيکي و غيره مي توانند يک نرم افزار را اجرا کنند .
در معماري اين لايه ها برنامه هاي کاربردي با سيستم عامل از طريق API (Application Program Interface)ارتباط برقرار مي کنند .
API بر اساس سيستم عاملي که مورد استفاده قرار مي گيرد و مجموعه توابع و دستورالعملهايي که براي يک بسته نرم افزاري ارائه مي دهد ، متغير مي باشد . به طور مثال يک بسته نرم افزاري مي تواند از سيستم عامل براي ذخيره و بازيابي اطلاعات استفاده کند و خود نرم افزار مجبور نيست که اين کارها را انجام دهد.
نرم افزارها طوري طراحي شده اند که ما مي توانيم آنرا بر روي سيستمهاي ديگر نصب و اجرا نمائيم و اين به دليل مجزا شدن سخت افزار از نرم افزار است و نرم افزار از سيستم عامل براي دستيابي به سخت اقزار سيستم استفاده مي کند . سپس سيستم عامل از طريق واسط ها به لايه هاي بايوس دستيابي پيدا مي کند .بايوس شامل نرم افزارهاي گرداننده اي است که بين سخت افزار و سيستم عامل ارتباط برقرار مي کند . به خودي خود سيستم عامل هيچگاه نمي تواند مستقيما به سخت افزار دستيابي پيدا کند ، در عوض مجبور است از طريق برنامه هاي گرداننده اي که به اين کار تخصيص يافته اند عمل کند .
يکي از وظايف توليد کنندگان قطعات سخت افزاري آن است که گرداننده اي براي قطعات توليدي خود ارائه دهند ، و چون گرداننده ها بايد بين سخت افزار و نرم افزار عمل نمايند ، بايد گرداننده هاي هر سيستم عامل مجزا توليد شوند . بنابراين کارخانه سازنده قطعات بايد گرداننده هاي مختلفي ارائه دهد تا قطعه مورد نظر بتواند بر روي سيستم عاملهاي مرسوم کار کند .

چون لايه هاي بايوس همانند يک سيستم عامل به نظر مي رسند ، مهم نيست که با چه سخت افزاري کار مي کند ، و ما مي توانيم سيستم عاملها را بر روي هر کامپيوتري و با هر نوع مشخصات سخت افزاري نصب و استفاده نمائيم .
براي مثال شما مي توانيد Windows 98 را بر روي دو سيستم متفاوت با پردازنده ، هارد ديسک و کارت گرافيکي و . . . که متفاوت از يکديگرند نصب و اجرا کنيد ، اما بر روي هر دو سيستم همان کارائي خود را داراست، زيرا که گرداننده ها همان عملکرد پايه را انجام مي دهند و مهم نيست که بر روي چه سخت افزاري کار مي کنند .

معماري سخت افزار و نرم افزار بايوس
البته بايوس ، نرم افزاري است که شامل گرداننده هاي مختلفي است که که رابط بين سخت افزار و سيستم عامل هستند يعني بايوس نرم افزاري است که همه آن از روي ديسک بارگذاري نمي شود بلکه قسمتي از آن ، قبلا بر روي چيپهاي موجود در سيستم يا برروي کارتهاي وفق دهنده نصب شده اند.


بايوس در سيستم به سه صورت وجود دارد :
1-ROM BIOS نصب شده بر روي مادر برد.
2- بايوس نصب شده بر روي کارتهاي وفق دهنده (همانند کارت ويدئويي)
3- بارگذاري شده از ديسک(گرداننده ها)

چون بايوس مادربرد مقدمات لازم را براي گردادننده ها و نرم افزارها ي مورد نياز فراهم ميکند ، اکثراً به صورت سخت افزاري که شامل يک چيپ ROM مي باشد موجود است.
سالهاي پيش هنگامي که سيستم عامل DOS بر روي سيستم اجرا ميشد خود به تنهائي کافي بود و گرداننده اي (Driver) مورد نياز نداشت . بايوس مادربرد به طور عادي شامل گرداننده هايي است که براي يک سيستم پايه همانند صفحه کليد، فلاپي درايو، هارد ديسک ، پورتهاي سريال و موازي و غيره ... است.
به جاي اينکه براي دستگاههاي جديد لازم باشد که بايوس مادربرد را ارتقاء دهيد، يک نسخه از گرداننده آن را بر روي سيستم عامل خود نصب مي نمائيد تا سيستم عامل پيکربندي لازم را در هنگام بوت شدن سيستم را براي استفاده ار آن دستگاه انجام دهد ،
براي مثال مي توانيم CD ROM،Scanner،Printer و گرداننده هاي PC CARD را نام برد.چون اين دستکاهها لازم نيستند که در هنگام راه اندازي سيستم فعال باشند ، سيستم ابتدا از هارد ديسک راه اندازي مي شود وسپس گرداننده هاي آنرا بار گذاري مي نمايد.
البته بعضي از دستگاهها لازم است که در طول راه اندازي سيستم عامل فعال باشند ، اما اين امر چگونه امکان پذير است مثلا قبل از آنکه گرداننده کارت ويدئويي از ROM BIOS و يا از روي هارد ديسک فراخواني شود شما چگونه مي توانيد اطلاعات را بر روي مانيتور ببينيد ..
يک جواب اين است که در ROM تمام گرداننده هاي کارت گرافيکي وحود داشته باشد اما اين کار غير ممکن نيست زيرا کارتهاي بسيار متنوعي وجو دارد که هر کدام گرداننده مربوط به خود را داراست که اين خود باعث مي شود صدها نوع ROM مادربرد به وجود آيد که هر کدام مربوط به يک کارت گرافيکي مي باشد.
اما هنگامي که IBM , PC هاي اوليه خود را اختراع نمود راه حل بهتري ارائه داد . او ROM مادربرد را طوري طراحي کرد که شکاف (Slot)کارت گرافيکي را براي پيدا کردن ROM نصب شده روي کارت گرافيکي را جستجو کند .
و اگر ROM روي کارت را مي توانست پيدا مي کرد ، مرحله اوليه راه اندازي را قبل از اينکه سيستم عامل از روي ديسک فراخواني (Load) شود ،اجرا مي نمود. بدين وسيله از تعويض ROM قرار داده شده بر روي مادربرد براي استفاده و فعال کردن دستگاه مورد نظر،ممانعت مي کند.

کارتهاي مختلفي که تقريبا بر روي همه آنها ROM وجود دارد ، شامل موارد زير هستند :
کارتهاي ويدئويي که هميشه داراي BIOS مي باشند.
وفق دهنده هاي SCSI که امکان استفاده از دستگاههاي با اتصالات SCSI را فراهم مي آورد .
کارتهاي شبکه که امکان راه اندازي سيستم با استفاده از فايل سرور که معمولا Boot Rom يا IPL(Initial Program Load) ROM ناميده مي شوند، را فراهم مي آورد ..
استفاده از دستگاههاي IDE
بردهاي Y2K که براي کامل کردن CMOS RAM هستند .

BIOS و CMOS RAM
اکثر افراد BIOS رابا CMOS RAM اشتباه مي گيرند ، اين از آنجا سرچشمه مي گيرد که برنامه Setup براي پيکربندي BIOS و ذخيره آن در CMOS RAM مي شود استفاده مي شود.
در حقيقت BIOS و CMOS RAM دو چيز متفاوت از هم مي باشند. بايوس مادربرد در يک چيپ ROM به طور ثابت ذخيره شده است.
همچنين بر روي مادربرد يک چيپ است که RTC/NVRAM ناميده مي شود ، که زمان سيستم را نگهداري مي کند و يک حافظه فرار و ثابت است که اولين بار در چيپ MC146818 ساخت شرکت موتورلا استفاده شده است، و ظرفيت آن 64 بايت است که 10 بايت آن مربوط به توابع ساعت است ..
اگرچه اين چيپ غير فرار ناميده مي شود اما با قطع برق ، ساعت و تاريخ تنظيم شده در آن و داده هاي درون RAM پاک مي شود .
در حقيقت غير فرار ناميده مي شود چون با استفاده از تکنولوژي) CMOS(Complementarry Metal-Oxide Semicondector ساخته شده است ، در نتيجه با يک جريان بسيار کم که بوسيله باطري سيستم تامين مي گردد ، پايدار باقي مي ماند که اکثر مردم به اين چيپ ،CMOS RAM مي گويند .
هنگامي که وارد BIOS Setup مي شويد و پارامترهاي خود راتنظيم و ذخيره مي نماييد ، اين تنظيمات در ناحيه اي از چيپ RTC/NVRAM ذخيره مي شوند(که همچنين CMOS RAM نيز ناميده مي شود).
و در هر موقع که سيستم خود را راه اندازي مي کنيد پارامترها از CMOS RAM خوانده مي شوند و تعيين مي کنند که سيستم چگونه پيگربندي شده است.

براي جلوگيري از استفاده غيرمجاز از برنامه ها ويا تكثيرغيرقانوني آنها، اصطلا حا به آنها قفل مي زنند. قفل گذاري كلا به دو روش نرم افزاري و سخت افزاري انجام مي شود . قفل سخت افزاري ( Hardware lock ) چنانچه ازسخت افزارخاصي براي قفل گذاري استفاده شود، به آن قفل سخت افزاري مي گوييم. اين قفلها بعضي به صورت يك رابط، بر روي پورت پارالل سيستم نصب مي شوند كه البته هر دو نوع آن عملكرد مشابه دارند. بخش اصلي قفل، از يك حافظه قابل پاك شدن تشكيل شده كه با توجه به نوع و حجم آن، داراي عملكردي متفاوت مي باشد و عمدتا به يكي از دو روش زير عمل مي كند :
الف) روش اول قفل گذاري به اين صورت است كه توليد كننده نرم افزار يك يا چند بايت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چك مي كند. در صورتيكه قفل وجود داشته باشد، برنامه به كار خود ادامه مي دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و يا اطلاعات خوانده شده از روي قفل صحيح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجراي صحيح، سرباز مي زند. اين نوع قفل ها داراي ساختاري ساده، حافظه اي در حد چند بايت، و قيمتي ارزان هستند. استفاده از اين قفل ها بسيار ساده بوده و نياز به تخصص خاصي ندارد،تنها كافيست كه نرم افزار ويژه قفل را ( كه توسط شركت توليد كننده قفل ارائه شده ) اجرا نمود. در ابتدا كه قفل فاقد اطلاعات است، اول يك كلمه دلخواه، به عنوان كلمه عبور درخواست كرده و سپس با توجه به نوع قفل، يك يا چند كلمه اطلاعات را دريافت و در حافظه قفل ثبت كنيد. در دفعات بعد مي بايست كلمه عبوري كه اولين بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات دروني قفل دسترسي داشت. البته بعد از ورود به برنامه اين كلمه قابل تغيير است. در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، توليد كننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در يك برنلمه چك مي كند كه نحوه چك كردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است. در بعضي فقط اطلاعات درون قفل چك مي شود و در بعضي ديگر، در مرحله اول وجود قفل چك شده و در مرحله بعدي، اطلاعات درون آن چك مي شود.
ب) روش ديگر قفل گذاري به اين صورت است كه توليد كننده نرم افزار، بخش كوچكي از برنامه را در حافظه قفل قرار مي دهد كه در اين حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هيچ وجه، قادر به اجرا و ادامه كار نخواهد بود. اين نوع قفل ها، داراي ساختاري كمي پيچيده، حافظه اي بعضا تا چند كيلو بايت، و قيمتي نسبتَََا گران هستند. استفاده از اين قفل ها، به سادگي نوع قبلي نيست. البته نحوه كلي كار مشابه روش قبلي است. با اجراي نرم افزار ويژه قفل و وارد نمودن كلمه عبور، بايد نام فايلي را كه مي خواهيم بر روي آن قفل بزنيم، مشخص كنيم، تا بخشي از آن در قفل ثبت گردد. البته در بعضي ديگر از اين نوع قفل ها، كه حفاظت بيشتري را انجام مي دهند، مي بايست توسط توليد كننده نرم افزار دقيقا كنترل شود كه چه بخش هايي از فايل بايد در قفل ثبت گردد كه ابته انجام اين كار نياز به تخصص و تجربه كافي دارد، چرا كه بعضا ممكن است كه خطا در انجام كار، باعث بروز اشكال در برنامه توليدي بشود. چون با اين كار در واقع بخشي از برنامه در قفل ثبت مي گردد، واضح است كه هر قفل فقط براي يك نسخه از برنامه مي تواند مورد استفاده قرار بگيرد و به همين علت كاربرد اين قفل، كمتر است. ضمنا نوع ديگري از قفل ها هستند كه هر دو روش فوق استفاده مي كنند، اما طرفدار چنداني ندارند.
قفل نرم افزاري (Software Lock) چنانچه از روش ها و ترفند هاي نرم افزاري، براي قفل گذاري استفاده شود، به آن قفل نرم افزاري مي گوييم. قفل هاي نرم افزاري داراي تنوع بيشتري بوده و بعضا از لحاظ طراحي و اجرا سليقه اي و ابتكاري مي با شند. اما مي توان نحوه عملكرد اكثر آنها را، توسط يكي از 3 روش ذيل، تشريح نمود:
1) محدوديت در تعداد كپي(Copy Limited) در اين حالت برنامه نصب كننده نرم افزار، فضاي مشخصي در ديسك را با روش خاصي مرمت كرده، و تعداد مجاز نسخه برداري را در آن درج مي كند. بدين طريق با هر بار كپي كردن برنامه، يك واحد از اين عدد كم مي شود و هنگامي كه تعداد مجاز آن به صفر رسيد، ديگر نمي توان برنامه را بر روي سيستم نصب نمود. حال ممكن است اين سوال مطرح شود كه مگر نمي توان پس از نصب برنامه، از آن پشتيباني(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتيبان نيز، بر روي سيستم ديگري استفاده نمود؟ پاسخ منفي است. زيرا هنگام نصب، اطلاعاتي راجع به سخت افزار سيستم كه مي تواند مثلا شامل نوع قطعات و يا شماره سريال قطعات باشد، در جايي، در محدوده قفل ذخيره مي شود و از اين پس هر بار در هنگام اجراي برنامه، اين اطلاعات به دقت چك مي شود و در صورت هرگونه تغيير، برنامه اجرا نمي شود.
2) استفاده از ديسكت، در هنگام اجراي برنامه (Disk Required) در اين حالت، ديسكت مورد نظر، يا به روش خاصي فرمت مي شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روي آن بررسي مي شود، و يا اينكه قسمتي از ديسكت را بصورت فيزيكي و عمدي خراب مي كنند و در اينجا، در واقع همان صدمه اي كه به عمد، بر سطح ديسكت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل مي كند. از اين پس براي انتقال برنامه از يك سيستم به سيستم ديگر، اين فلاپي مانند قفل سخت افزاري عمل مي كند و مي بايست مختصات آن توسط برنامه تاييد شود و چنانچه اين فلاپي در درايو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.
3) قفل سي دي (اجرا از روي سي دي) با متداول شدن سي دي ويا لوح فشرده، روش جديدي در قفل گذاري ابداع شد و آن اجراي برنامه از روي سي دي است. در اين حالت برنامه هنگام اجرا، به سي دي رجوع كرده و نقاط خاصي از آن را چك مي كند. اين نقاط بخش هايي هستند كه به صورت فيزيكي علامت گذاري شده اند ودر واقع به نوعي صدمه ديده اند و معمولا اين خرابي با تابش اشعه ليزر انجام مي شود. به اين ترتيب به اصطلاح نقاط معيني از سي دي ليزرسوز مي شود. اين نقطه يا نقاط، به عنوان قفل سي دي عمل مي كند و از عمل تكثير يا كپي برداري و همچنين استفاده غير مجاز از آن جلوگيري به عمل مي آورد.
در خاتمه سوالي كه در مورد سه روش فوق الذكر مطرح است، اين است كه آيا مي توان قبل از نصب، از ديسكت ها و سيدي هاي قفل گذاري شده كپي تهيه كرد و سپس آنها را نصب كرد؟
پاسخ منفي است، زيرا همانگونه كه اشاره شد، يا بخشي از ديسكت و يا تمامي ان، به روش خاصي فرمت مي شود كه قابل كپي برداري نيست و يا اينكه محل ونقاطي كه بر روي ديسكت و يا سي دي، به صورت فيزيكي و عمدي صدمه ديده اند، اجازه كپي برداري را نمي دهند و مانع از انجام اين كار مي شوند.

۱ـ اجرای عملیات فشرده سازی و ارسال به ایمیل تنها با یک کلیک

۲ـ تکه تکه کردن فایل ها برای سازگاری با معیارهای ارسالی سایز فایل از طریق ایمیل

۳ـ اتوماتیک کردن عملیات ارسال فایل

 

۱ـ سازگاری با ضد ویروسهای مختلف و سرشناس

۲ـ کد گذاری و تامین امنیت کامل آرشیو ها با بهره گیری از سیستم کد گذاری

پیشرفته ۵۱۲ بیتی محافظ علیه آسیب دیدگی فایلها.

۳ـ قابلیت پسورد گذاری برای فرمتهای خلق شده